De Drie Koningen: einde van de Midwintertijd

We hadden met onze jonge sibbe tot de volle maan van woensdag 7 louwmaand gewacht, de maan was dit jaar slechts een zwak schijnsel achter het wolkendek. Maar het werd toch tijd om onze joelboom die tijdens de Midwintertijd in onze woonkamer onze Levensboom heeft verzinnebeeld, aan de hemel terug te geven.

De boon in onze volkorenpannenkoeken had onze jongste, Sibrecht tot koning van 1 dag gekroond. Hij mocht het vuur ontsteken.
De kaars met de joelluchter werd naar buiten gebracht, beschermd tegen een opstekende wind en even gekoesterd door warme handen. De Orde is hersteld. Drie koningen, een witte, een rode en een zwarte; Wijsheid, Kracht en Schoonheid zijn uit het Oosten, van waar het licht opkomt opnieuw tot ons gekomen.
Nu pas wordt het nieuwe jaar echt gestart.

Met de kaars werd het hout onder de dorre boom ontstoken. De boom wordt opnieuw vuur, Sleipnir slaat gensters met zijn hoeven en rijdt ten hemel.

Een drankoffer. De hoorn met opgelegde zomervruchten van het afgelopen jaar. Opdat nieuwe vruchten groeien op onze velden maar ook en vooral in ons hart.
Plengen aan de hemel, de aarde het vuur en drinken op Wijsheid, Kracht en Schoonheid, de kinderen doen er steeds ijverig aan mee.

Wat warme chocolademelk, blokfluitspel en wat liedjes doen de tijd snel vergaan tot de boom helemaal is opgegaan. Een mooi ritueel om de Joeltijd af te sluiten.
En opnieuw heb je voornemens om de volgende Midwintertijd nog bewuster te beleven, om die ganse reeks van rituelen nog indringender te beleven en te doen verlevendigen. Spijtig dat de haast van de huidige tijd steeds wat stof op die voornemens weet te leggen. Maar de kleine rituelen, de kaars onder en op de joelkandelaar op de schouwmantel, ons huisaltaar doen het nog steeds.
En de boom. Maar ook de pannenkoekenboon, de rumtopf en de chocolademelk….

Joris