Wandeling met en door de Traditiekern
"Dijle en Nete" in Landen en omgeving.
De kern "Dijle en Nete" nodigde haar mensen en alle andere geïnteresseerden uit om een historische en religieuze verkenning te maken in de streek van Landen, het uiterste Zuidoostelijk puntje van Vlaams-Brabant, geprangd tussen Luik en Limburg. Weliswaar buiten haar echte werkgebied maar zeker de moeite van de verplaatsing waard. We waren ook blij hier onze plaatselijke Traditie-leden te mogen ontmoeten.
Aanleiding van deze wandeling -die plaats vond op zondagmiddag 5 oktober 2003- was het boeiende gegeven van het
mysterie van de Frank Pepijn van Landen, voorzaat van Karel de Saksenslachter of Grote. In het Romaanse kerkje
van
Wezeren treft men immers een prachtig en mysterieus altaar aan met unieke sierstukken in spiraal of zonnevormen die eens
zijn graf zouden gesierd hebben. De herkomst en de betekenis van deze rozetten is nog steeds in enige geheimzinnigheid
gehuld.
De ganse streek heeft nog veel getuigen die vertellen over de rijke geschiedenis.
Men neemt aan dat zo'n 7500 jaar geleden de cultuur van de Bandkeramiekers dit stuk van Haspengouw met zijn leemgronden bereikte. Zij teelden hier voornamelijk tarwe (voor brood) en gerst (als veevoer en voor bier). Uiteraard groeide hieruit ook een sterke aanwezigheid van Keltisch-Germaanse stammen, Tongeren en Tienen zijn vlakbij. Na de bloedige Romeinse verovering wordt de streek gekoloniseerd en zorgen de landbouw- en veeteeltbedrijven van de villae voor de bevoorrading van de Romeinse troepen aan de Rijngrens.
Van al deze kulturen vindt men nog de vestigingsplaatsen en de graven. Vele tumili -heuvelgraven- zijn nog in het landschap zichtbaar. Ook de heirbaan Tienen Tongeren ziet men nog in het landschap en vindt men op de kaart terug.
Vanaf de vierde eeuw vestigen de Franken zich in deze rijke streek en nemen geleidelijk het bestuur van de Romeinen over. In de zevende eeuw leefde hier de bewuste Pepijn, Frankisch hofmeier, hij zou te Landen overleden zijn in het jaar 640. Tijdens deze Frankische overheersing begint de kerstening, vooral in de Frankische domeinen. Ook met de hulp van zendelingen Trudo en Amandus. Deze laatste stichte het kerkje in Wezeren. Uiteraard op een aloud heiligdom op een -alweer uiteraard- kruising van magnetische krachtlijnen, zoals aangetoond door ons "magneto-actieve" Traditie-lid Hans.
Op het kerkhof namen we olv. Koen nog even de symboliek (AVM, ING-rune) van enkele prachtige smeedijzeren kruisen onder ogen.
Een tweede deel van de namiddag speelde zich af in het gedeeltelijk overdekte opgegraven gedeelte van de Sinte-Gitterkerk ofte St-Gertrudis, dochter van dezelfde Pepijn. Dit heiligdom stond in het oude centrum van Landen. De huidige stad Landen is een latere herstichting door de hertogen van Brabant.
Een gids van de Heemkundige kring stond ons hierbij te woord en samen moesten we vaststellen dat het hier opnieuw om
een Germaans tempelgebouw ging dat gekerstend werd en stelselmatig uitgebreid. Het mooie aan deze archeologische site is
dat je al deze fases mooi kan opvolgen en bekijken. Dat kan uiteraard niet in nog bestaande kerken.
Uiteraard werd deze boeiende namiddag doorspekt met boeiende details en gesprekken, spijtig dat door tijdsnood het wandeltempo wat hoog lag zodat de groep wat uiteengetrokken werd. Deze geslaagde activiteit met een dertigtal deelnemers werd naar goede gewoonte afgesloten in een zeldzame plaatselijke neringdoenderij en aldaar overgoten met een goed glas bier en een vlotte babbel. Spijtig dat we daar onze vrienden uit het noordelijk deel van de Nederlanden moesten missen en dat ook initiatiefnemer en organisator Stijn en gezin reeds vroeger huiswaarts moesten togen.
Info in "Op stap in Vlaams-Brabant - 6 wandelingen in Vlaams-Brabants Haspengouw" uitgave door de toeristische federatie van Vlaams-Brabant VZW
Joris